Archiwum kategorii 'Tradycja'
Mówi się, że współczesny świat przechodzi głęboki kryzys religijności i duchowości. Nie brakuje jednak metod eksponowania swej głębokiej wiary. Niestety używanych często wtedy, gdy posiąść ma się dzięki temu wymierne korzyści.
Serdecznie zapraszam do świata wyrażania emocji i uczuć jakie wyzwala w nas wiara, za pomocą tradycyjnego japońskiego sposobu – tańca.
Wyrażając siebie poprzez tę formę sztuki nie sposób jest kłamać. Nie jest możliwe wydobycie prawdziwego artyzmu jeśli człowiek nie będzie potrafił lub chciał ukazać swojego wnętrza.
Tej pięknej metody ekspresji uczy sztuka tańca religijnego nazwanego kagura. W czasach starożytnych tradycyjne tańce japońskie nazwane zostały kami asobi, a więc rozrywka bogów. Umiejętności taneczne artyści przedstawiali na niewielkiej przestrzeni co miało symbolizować oddanie czci ziemi.
komentarze (0)
Kimono to tradycyjny strój kobiecy używany w Japonii. Taki styl ubierania się jest elementem niepowtarzalnej japońskiej kultury.
Kimona w obecnych czasach nieczęsto są używane. Co ważne kimono staje się nijako wyznacznikiem społecznego prestiżu. Nie każdy może pozwolić sobie na zakup nowego kimona, jest to bowiem spory wydatek. Tradycyjne japońskie stroje dla pań często przez wiele lat pozostają w jednej rodzinie, przechodząc z pokolenia na pokolenie. Młode dziewczęta, a także kobiety dojrzałe zakładają je bardzo rzadko, zwykle na wyjątkowe okazje, np. religijne święta.
Na co dzień można je zobaczyć przede wszystkim noszone przez eleganckie, dystyngowane panie w średnim wieku. Najczęściej można po tym poznać, że kobiety te należą do środowiska artystycznego. Hobbystycznie zajmują się ikebaną, kaligrafią lub origami.
Gejsze kojarzą nam się z japońskimi, wykwintnymi paniami do towarzystwa. Jak niewiele wiemy jednak o kulturze japońskiej i jak niewiele rozumiemy z ich wciąż tajemniczej tradycji.
Kilka lat temu za sprawą kinematografii mieliśmy możliwość częściowego zapoznania się ze specyfiką życia gejsz. Film „Wyznania gejszy” dla wielu stał się oknem na nieznany świat kultury japońskiej.
Japoński termin „geisha” w dokładnym tłumaczeniu na język polski oznacza „sztuka” i „człowiek”, a więc w naszym rozumieniu artysta. Kobiety gejsze to zazwyczaj najbardziej wykształcone kobiety w społeczeństwie japońskim. Sześcioletni okres twardego kształcenia w specjalnych szkołach sprawia, że potrafią po mistrzowsku śpiewać, tańczyć, grać na tradycyjnych, japońskich instrumentach. Do perfekcji opanowały sztukę konwersacji i uwodzenia.
Origami jest jednym z najbardziej znanych elementów kultury i tradycji Japonii. Wraz z rosnącą popularnością tradycji Dalekiego Wschodu, również i ta forma sztuki zaskarbia sobie coraz większą grupę amatorów w naszym kraju. Coraz więcej powstaje grup artystycznych a nawet stowarzyszeń zrzeszających osoby zafascynowane taką formą spędzania czasu. Oferują one zajęcia dla dzieci, młodzieży, a także dorosłych, zapewniając, że jest to znakomita forma relaksu.
Origami, sztuka składania papieru w najrozmaitsze kształty, inspirowane najczęściej bogactwem świata przyrody, jest świetnym sposobem rozwijania wyobraźni oraz zmysłu artystycznego. Dodatkowo projekty skierowane do amatorów origami zapewniają także zdobycie wiedzy ogólnej na temat japońskiej kultury. Zainteresują swoje dziecko bogactwem kultury Kraju Kwitnącej Wiśni.
Sake – napój alkoholowy, zaliczany do win, zawierający w sobie czternaście do osiemnastu procent alkoholu. W Polsce nazywane po prostu japońską wódką, co swoją drogą pozostaje dalekie od prawdy, coraz częściej interesuje naszych rodzimych dostawców trunków. Bez wątpienia jest to element powszechnie rozwijającego się zainteresowania kulturą wschodu, m.in. kulturą japońską.
Sake jest najczęściej bezbarwne, niektóre gatunki mają konsystencję zawiesiny. Tak samo jak wśród win europejskich sake występują w wersji wytrawnej lub słodkiej. Także poszczególne regiony Japonii mogą poszczycić się własnymi odmianami tego trunku. Win rodem z Kraju Kwitnącej Wiśni jest więc niemal tak wiele jak win z kraju najbardziej znanego z tego rodzaju alkoholu – Francji. Jak wiele możliwości odkrywania nowych smaków daje koneserom moda na japońskie sake.
Niezwykle bogata kultura japońska łączy w sobie ceremonialne rytuały oraz artyzm wykonania. To co dla nas, przyzwyczajonych do tendencyjności i nie przywiązujących wagi do precyzji wykonania, jest tylko układaniem kwiatów w kompozycje, dla Japończyków jest wielotysięczną tradycją posiadającą podłoże ideologiczne.
Ikebana to sztuka układania zasuszonych kwiatów, liści, łodyg i gałązek, poprzez wkomponowanie ich w ozdobne wazony, wazy lub donice. Układaniu towarzyszą odpowiednie reguły, według których cała kompozycja powinna tworzyć trzy główne linie symbolizujące ziemię, niebo i człowieka.
Ta japońska tradycja zapoczątkowana została już w VI wieku przez wiernych buddyjskich. Przynosząc do świątyń kwiaty na cześć swojego boga wiązali je tak, aby gałązki kierowały się ku górze, jako znak głębokiej wiary.
Japonia znana jest z niezmiernie bogatej i cenionej w świecie kultury. Powodem tak dużego uznania jakim cieszy się ta kultura jest jej wielowiekowość i kultywowanie w czystej, niezmienionej formie.
Ważnym elementem tradycji japońskiej jest picie herbaty. Nie można mówić tu o zwykłym piciu jakie praktykuje się w krajach Europy Zachodniej. W Japonii spożywanie herbaty połączone jest z pewnym tradycyjnym rytuałem.
Ceremonia picia herbaty posiada sztywne reguły, dlatego istnieją szkoły przekazujące swoim podopiecznym tajniki sztuki parzenia oraz podawania herbaty. Podczas spotkań towarzyskich połączonych z rytualnym spożywaniem, pije się zwykle herbatę zieloną podawaną w specjalnych naczyniach zwanych materami. Ten sposób picia herbaty przyjął się wśród wyżej postawionych klas społecznych w czternastym wieku.