Mówi się, że współczesny świat przechodzi głęboki kryzys religijności i duchowości. Nie brakuje jednak metod eksponowania swej głębokiej wiary. Niestety używanych często wtedy, gdy posiąść ma się dzięki temu wymierne korzyści.
Serdecznie zapraszam do świata wyrażania emocji i uczuć jakie wyzwala w nas wiara, za pomocą tradycyjnego japońskiego sposobu – tańca.
Wyrażając siebie poprzez tę formę sztuki nie sposób jest kłamać. Nie jest możliwe wydobycie prawdziwego artyzmu jeśli człowiek nie będzie potrafił lub chciał ukazać swojego wnętrza.
Tej pięknej metody ekspresji uczy sztuka tańca religijnego nazwanego kagura. W czasach starożytnych tradycyjne tańce japońskie nazwane zostały kami asobi, a więc rozrywka bogów. Umiejętności taneczne artyści przedstawiali na niewielkiej przestrzeni co miało symbolizować oddanie czci ziemi.
komentarze (0)
Japoński system piśmienniczy zwany jest tradycyjnie kaligrafią. Sztuka kaligraficzna jest na tyle trudna, że biegłą umiejętność pisania posiada nie każdy Japończyk, a żeby sztukę tę posiąść poświęcić trzeba wiele lat nauki.
System kaligraficzny używany w Japonii składa się z trzech odrębnych grup. Między sobą różnią się one pochodzeniem. Największą grupą są znaki pochodzenia chińskiego, które pojawiły się w Japonii już około czwartego wieku naszej ery. Grupa ta obejmuje powyżej dziesięciu tysięcy znaków. W życiu codziennym Japończycy używają nie więcej niż dwóch tysięcy znaków zaliczanych do tej grupy.
Pozostałe dwie grupy znaków służą do zapisu fonetycznego, dlatego nazywane są znakami sylabicznymi. W tym sposobie zapisywanie każdy znak, czyli litera odpowiada jednej głosce.
Japonia nierzadko kojarzy się nam ze zderzeniem dwóch odmiennych epok. Nieprzeciętnie bogata japońska kultura i od wielu lat pielęgnowana tradycja współistnieje ze współczesnym światem, charakteryzującym się dużą nowoczesnością. Japonia jest przecież przodownikiem w najnowocześniejszych technologiach elektronicznych. Zafascynowanie Krajem Kwitnącej Wiśni przez mieszkańców Europy Zachodniej dotyczy jednak raczej jej kultury i tradycji.
To zderzenie tak odmiennych kultur, w obrębie jednego kraju, widoczne jest przede wszystkim w japońskiej architekturze. Pośród nowoczesnych wieżowców znaleźć można prawdziwe perełki architektoniczne.
Najlepiej zachowana jest architektura świątyń. Świątynia Ise-jingu w Ise mimo, iż nie znamy jej pochodzenia jest wyjątkowo ważnym architektonicznym zabytkiem.
Kimono to tradycyjny strój kobiecy używany w Japonii. Taki styl ubierania się jest elementem niepowtarzalnej japońskiej kultury.
Kimona w obecnych czasach nieczęsto są używane. Co ważne kimono staje się nijako wyznacznikiem społecznego prestiżu. Nie każdy może pozwolić sobie na zakup nowego kimona, jest to bowiem spory wydatek. Tradycyjne japońskie stroje dla pań często przez wiele lat pozostają w jednej rodzinie, przechodząc z pokolenia na pokolenie. Młode dziewczęta, a także kobiety dojrzałe zakładają je bardzo rzadko, zwykle na wyjątkowe okazje, np. religijne święta.
Na co dzień można je zobaczyć przede wszystkim noszone przez eleganckie, dystyngowane panie w średnim wieku. Najczęściej można po tym poznać, że kobiety te należą do środowiska artystycznego. Hobbystycznie zajmują się ikebaną, kaligrafią lub origami.
Gejsze kojarzą nam się z japońskimi, wykwintnymi paniami do towarzystwa. Jak niewiele wiemy jednak o kulturze japońskiej i jak niewiele rozumiemy z ich wciąż tajemniczej tradycji.
Kilka lat temu za sprawą kinematografii mieliśmy możliwość częściowego zapoznania się ze specyfiką życia gejsz. Film „Wyznania gejszy” dla wielu stał się oknem na nieznany świat kultury japońskiej.
Japoński termin „geisha” w dokładnym tłumaczeniu na język polski oznacza „sztuka” i „człowiek”, a więc w naszym rozumieniu artysta. Kobiety gejsze to zazwyczaj najbardziej wykształcone kobiety w społeczeństwie japońskim. Sześcioletni okres twardego kształcenia w specjalnych szkołach sprawia, że potrafią po mistrzowsku śpiewać, tańczyć, grać na tradycyjnych, japońskich instrumentach. Do perfekcji opanowały sztukę konwersacji i uwodzenia.
Czy twoje życie skupia się wyłącznie wokół pracy i nauki? Czy w tym właśnie się realizujesz? A może jednak znalazłbyś czas na rozwijanie pasji i zainteresowań? Może warto mieć coś czemu naprawdę będziesz chciał się poświęcać?
Zbyt wiele ludzi rezygnuje z hobby na rzecz nadmiernie wymagającej pracy. Pęd po pieniądz zamyka nam oczy na piękno, które niezmiennie nas otacza. Jak wielu nie zobaczyłeś jeszcze miejsc, które potrafiłyby cię zadziwić i poruszyć twoją wyobraźnię?
Japonia to jedno z najciekawszych miejsc z jakimi się spotkałam. Mniej ze względu na współczesny poziom rozwoju. Najbardziej z powodu pielęgnowanej od lat kultury i tradycji. Nie wszyscy Japończycy pozostają na co dzień związani z oryginalnymi zasadami japońskiej kultury. Nie mniej jednak, niemal każdy element ich życia z przesiąknięty jest tysiącami lat tradycji.
Origami jest jednym z najbardziej znanych elementów kultury i tradycji Japonii. Wraz z rosnącą popularnością tradycji Dalekiego Wschodu, również i ta forma sztuki zaskarbia sobie coraz większą grupę amatorów w naszym kraju. Coraz więcej powstaje grup artystycznych a nawet stowarzyszeń zrzeszających osoby zafascynowane taką formą spędzania czasu. Oferują one zajęcia dla dzieci, młodzieży, a także dorosłych, zapewniając, że jest to znakomita forma relaksu.
Origami, sztuka składania papieru w najrozmaitsze kształty, inspirowane najczęściej bogactwem świata przyrody, jest świetnym sposobem rozwijania wyobraźni oraz zmysłu artystycznego. Dodatkowo projekty skierowane do amatorów origami zapewniają także zdobycie wiedzy ogólnej na temat japońskiej kultury. Zainteresują swoje dziecko bogactwem kultury Kraju Kwitnącej Wiśni.
Sake – napój alkoholowy, zaliczany do win, zawierający w sobie czternaście do osiemnastu procent alkoholu. W Polsce nazywane po prostu japońską wódką, co swoją drogą pozostaje dalekie od prawdy, coraz częściej interesuje naszych rodzimych dostawców trunków. Bez wątpienia jest to element powszechnie rozwijającego się zainteresowania kulturą wschodu, m.in. kulturą japońską.
Sake jest najczęściej bezbarwne, niektóre gatunki mają konsystencję zawiesiny. Tak samo jak wśród win europejskich sake występują w wersji wytrawnej lub słodkiej. Także poszczególne regiony Japonii mogą poszczycić się własnymi odmianami tego trunku. Win rodem z Kraju Kwitnącej Wiśni jest więc niemal tak wiele jak win z kraju najbardziej znanego z tego rodzaju alkoholu – Francji. Jak wiele możliwości odkrywania nowych smaków daje koneserom moda na japońskie sake.